aftellen

Morgen begin ik aan de laatste serie van zes weken chemo. Het einde van deze fase van de behandeling is in zicht. Dat geeft een goed gevoel.
In België was het lente de dagen dat ik daar was. De weergoden waren me gunstig gezind. Ik had echt vakantie. Mijn middagdutjes deed ik op het terras in de zon en ik heb lekker in de tuin gerommeld voor zover mijn benen en rug mee wilden werken.
Ik loop heel slecht en ook trappenlopen gaat niet best. Misschien ligt dat aan de inmiddels 7 kilo overgewicht die ik voortdurend mee moet sjouwen. Verder heb ik weinig klachten op dit moment. Wat kortademig en snel moe, maar nauwelijks iets dat lijkt op misselijkheid. Wel nog rampzalig veel scheten. Verder eet en drink ik weer alles; ik heb alleen nog enige afkeer van de geur van gebakken ui en knoflook al eet ik dat weer graag. De keukendeur moet dicht als Sjoerd kookt en de afzuiger aan. Ik heb ook nog een lichte voorkeur voor zoet, die ik gezien mijn gewicht probeer te negeren. Alleen trakteerde ik mezelf in België af en toe wel op een zoet schippersbittertje; normaal zou ik aan de Beerenburg zijn gegaan. De whisky liet ik nog maar even staan. Ook de Jägermeister op het grote Deining jubilemfeest smaakte me prima. Vanaf morgen verandert dat dus allemaal weer. Maar morgen om deze tijd kan ik wel zeggen: nog maar vijf keer chemo. En dat schiet op.