woensdag 18 maart 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ik heb voor de tweede keer borstkanker. De eerste keer ben ik de dans ontsprongen. Ik leefde bijna 15 jaar in geleende tijd. Mijn enige wens in 1994 was: alsjeblieft, geef me nog een paar jaar om mijn kinderen groot te brengen. Die waren toen 10 en 13, nu zijn ze 24 en 27. Ze doen het goed, zijn zelfstandig; ik ben trots op ze. Ze kunnen best zonder mij. Maar intussen droom ik weer van kleinkinderen ;-) Dus gaan we nog maar even door!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten