pruik

Ik heb laatst alvast een geweldige pruik gekocht, of eigenlijk twee. Eerst een op de Albert Cuijp, die was maar 25 euro. Gewoon voor de lol. Hij lag met rode vlechtjes uitdagend tussen de groentestallen. Eigenlijk ging ik ervan uit dat ik als ik kaal werd een sjaaltje om zou doen en niet
aan een pruik zou gaan. Maar ik had van Delta Lloyd te horen gekregen dat ik dankzij mijn aanvullende verzekering voor 1 januari 2009 nog 1000 euro te besteden had voor hulpmiddelen. Omdat ik volgend jaar misschien aan de borstprotheses moet gaven ze me het advies die pruik nu alvast te regelen (lieve verzekering). Ik ben vast een echte Hollander, als iets gratis is sla ik het niet af en een pruik in de verkleedkist komt vast nog ooit van pas. Geïnspireerd door die maffe pruik op de Albert Cuijp ging ik dus naar een winkel waar ze 'echte' pruiken verkopen. Ik kwam daar een hele leuke tegen met woeste rode lokken. Zulke lokken had ik nou altijd al willen hebben. Hij was echter afgeprijsd en het was niet duidelijk of ze hem over een maand nog zouden hebben. Toen heb ik die ook maar vast gekocht. Hoewel ik dus dacht nooit aan de pruiken te gaan vind ik het zo leuk om met een totaal ander hoofd rond te lopen dat ik ze nu al af en toe opzet. Zoon Sjoerd schrikt dan van me; denkt dat er een vreemde vrouw door het huis loopt. Ik heb mijn verjaarsvisite er vorige week ook op vergast en ze vonden hem geweldig staan. Ik voel me totaal onherkenbaar en word helemaal vrolijk van de act die ik opvoer. Je moet er ten slotte de lol in houden. Als ik hem echt op moet zetten voel ik me vast te belabberd om er plezier aan te beleven. Waarschijnlijk doe ik dan alleen maar een sjaaltje om. Hoewel..... je weet maar nooit.